Yargıtay 13. Ceza Dairesi E.2018/5172 K.2018/15392

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun suça sürüklenen çocuk tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1- 5237 sayılı TCK'nın 142/1-b-son maddesi uyarınca belirlenen 2 yıl temel cezadan 143. maddesi gereği 1/12 oranında artırım yapılırken 2 yıl 2 ay hapis cezası yerine hesap hatası sonucu 1 yıl 2 ay hapis cezası, bu yanılgılı bulunan ceza üzerinden de 35/1. maddesi gereği 1/2 oranında indirim yapılarak bulunan 7 ay hapis cezası üzerinden 62/1. maddesi uyarınca 1/6 oranında indirim yapılırken 11 ay 20 gün olarak sonuç cezanın belirlenmesi suretiyle suça sürüklenen çocuk hakkında fazla ceza tayini,

2- Suç tarihinde 15-18 yaş grubunda olan suça sürüklenen çocuk hakkında 5237 sayılı TCK'nın 31/3. maddesi ile uygulama yapılması gerektiğinin gözetilmemesi,

Kabule göre de;

26/03/2012 tarihli hükmün sanığın temyizi üzerine bozulmasına karşın, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi aracılığı ile 1412 sayılı CMUK’un 326/son maddesi uyarınca sonuç ceza açısından kazanılmış hakkın korunması gerektiği gözetilmeyerek suça sürüklenen çocuk hakkında sonuç olarak 4.660 TL para cezası yerine yazılı biçimde hüküm kurulması,