Yargıtay 13. Ceza Dairesi E.2018/6887 K.2018/18425

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun suça sürüklenen çocuk tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Kabule göre de;

1-Suça konu yerde keşif yapılarak motosiklet hırsızlığının yapıldığı cami lojmanları avlusunun bina veya eklentisi niteliğinde bir yer olup olmadığı araştırılıp sonucuna göre suç vasfının tayini gerektiği halde eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

2-Suça sürüklenen çocuk hakkında, cezanın ertelenmesi halinde suç işlemekten çekineceği yönünde mahkemede olumlu kanaat oluştuğu gerekçesi ile TCK’nın 51. maddesinin uygulanması karşısında tekrar suç işlemekten çekineceği yönünde mahkemede olumlu kanaat oluşmadığı gerekçesi ile hükmün açıklanmasına karar verilmesine yer olmadığına kararı verilmek suretiyle çelişkiye neden olunması,

3-5237 sayılı TCK’nın 142/1-e maddesinin, 18.06.2014 tarihli Resmi Gazete’de yayımlanarak 28.06.2014 tarihinde yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanun’un 62. maddesi ile değiştirildikten sonraki halinde “...üç yıldan yedi yıla kadar hapis cezasına hükmolunur.” şeklinde yaptırım öngörüldüğü gözetilmeden, suç tarihi itibariyle suça sürüklenen çocuğa uygulanma kabiliyeti bulunmayan 142/1-e maddesinde değişiklik öncesi yer alan düzenlemeye göre temel cezanın alt sınırdan 2 yıl hapis cezası olarak belirlenmesi suretiyle eksik ceza tayini,