Yargıtay 13. Ceza Dairesi E.2018/8539 K.2019/398

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

1-Sanık ... müdafiinin sanık hakkında suç duyurusunda bulunma kararına yönelik temyiz itirazının incelenmesinde;

Mahkemece sanık hakkında verilen suç eşyasının satın alınması veya kabul edilmesi suçundan suç duyurusunda bulunulmasına ilişkin 23.06.2015 tarihli kararın 5271 sayılı CMK'nın 223/1. maddesi uyarınca hüküm niteliğinde olmadığı ve ortada temyiz incelemesine konu bir hüküm bulunmadığından, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK'nun 317. maddesi sanık müdafiinin temyiz istemlerinin REDDİNE,

2-Sanık ... hakkında kurulan hükmün temyiz incelemesinde ise;

Sanık hakkında zamanaşımı süresi içinde konut dokunulmazlığını ihlal suçundan işlem yapılması olanaklı görülmüştür.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir.

Ancak;

28.06.2014 tarihinde yürürlüğe giren 6545 sayılı Yasanın 81. maddesi ile değişik 106/3. maddesi uyarınca adli para cezalarının ödenmesi halinde kamuya yararlı bir işte çalışma tedbirine de karar verilebileceği gözetilerek, sanığa hükümde infaz yetkisini de kısıtlar şekilde hapisten çevrilen adli para cezasının ödenmemesi halinde hapse çevrileceğinin ihtar edilmesi,