Yargıtay 13. Ceza Dairesi E.2018/9478 K.2019/1549

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçların suça sürüklenen çocuk tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-Suça sürüklenen çocuk eylemini her ne kadar aynı evde kalan iki müştekiye yönelik işlemişse de eylemin tek hırsızlık suçunu oluşturduğu anlaşılmakla; hükmün gerekçesinde iki ayrı odada yatan iki müştekinin eşyasının çalınması olayının, iki ayrı kişiye yönelmiş iki ayrı hırsızlık suçu oluşturduğunun belirtilmesine rağmen, gerekçe ile çelişki yaratacak şekilde tek bir hırsızlık suçundan hüküm kurulması ile yine gerekçe kısmında suça sürüklenen çocuğun polislerce binadan atlayıp kaçmasından sonra göz teması kaybedilmeden takip edilerek yakalanması sebebiyle de fiilin teşebbüs safhasında kaldığı değerlendirildiği halde, yazılı şekilde tamamlanmış hırsızlık suçundna uygulama yapılması suretiyle hükümde çelişkiye düşülmesi,

Kabule göre de;

2-Gündüz sayılan zaman diliminde suçun işlendiği kabul edildiği halde; konut dokunulmazlığını bozma suçundan yazılı şekilde 5237 sayılı TCK'nın 116/1-4. maddesinin uygulanması suretiyle temel cezanın belirlenmesi,

3-5271 sayılı CMK'nın 226. maddesi uyarınca sanığa ek savunma hakkı tanınmadan iddianamede yer verilmeyen 5237 sayılı TCK'nın 119/1-c maddesinin uygulanması suretiyle savunma hakkının kısıtlanması,