Yargıtay 13. Ceza Dairesi E.2019/11166 K.2020/2277

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü: Dosya kapsamından suç tarihinin 29/09/2014 tarihi ile 02/12/2014 tarihi arasında olduğu anlaşıldığından mahkeme kararında suç tarihinin 02/12/2014 olarak gösterilmesi mahallinde düzeltilebilir yazım hatası olarak değerlendirilmiştir.

Sanık hakkında hırsızlık suçundan hükmolunan 1 yıl 6 ay 22 gün hapis cezası ve konut dokunulmazlığını ihlâl suçundan hükmolunan 1 yıl 8 ay hapis cezasının 5237 sayılı TCK'nun 49/2. maddesi gereğince “uzun süreli hapis cezası” olması dolayısıyla aynı yasa'nın 53/3-4. madde ve fıkraları gereğince, uzun süreli hapis cezası ertelenen sanık hakkında, anılan kanun maddesinin 1. fıkrasında belirtilen belli hakları kullanmaktan yoksun bırakılma tedbirlerinin uygulanması gerektiği gözetilmemiş ise de, 5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin Anayasa Mahkemesi'nin 08.10.2015 günlü, 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı,

24.11.2015 gün ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayınlanan kararı da nazara alınarak bu maddede öngörülen hak yoksunluklarının uygulanmasının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür

Sanığın müdafii olmaksızın alınan Emniyetteki 03.12.2014 tarihli ifadesinde suçlamaları kabul ettiği ancak mahkeme huzurunda verdiği beyanında suçlamaları kabul etmediği, suçsuz olduğunu beyan ettiği anlaşıldığından, CMK’nın 148/4. maddesi gereği müdafii hazır bulunmaksızın kollukça alınan ifadenin, hâkim veya mahkeme huzurunda sanık tarafından doğrulanmadıkça hükme esas alınamayacağı ve soruşturma aşamasında yapılan yer göstermeninde CMK’nın 85.maddesi gereğince usulüne uygun olmadığı hususları gözetildiğinde, sanığın atılı suçu işlemediği yönündeki savunmasının aksini gösterir mahkumiyetine yeterli hukuka uygun, kuşkudan uzak, kesin ve inandırıcı kanıt bulunmadığı gözetilmeden beraati yerine yazılı şekilde mahkumiyetine kararı verilmesi,