Yargıtay 13. Ceza Dairesi E.2019/11638 K.2020/3172

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin Anayasa Mahkemesi'nin 08.10.2015 günlü, 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı, 24.11.2015 gün ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayınlanan kararı da nazara alınarak bu maddede öngörülen hak yoksunluklarının uygulanmasının ve sanığın adli sicil kaydında yer alan ve tekerrüre esas alınan Antalya 18.Asliye Ceza Mahkemesinin 2010/268 esas ve 2010/488 karar sayılı mahkumiyetinin, 5237 sayılı TCK'nın 141/1. maddesinde yazılı hırsızlık suçuna ilişkin olduğu ve CMK'nın 253. maddesinde 6763 sayılı Kanun ile yapılan değişiklik sonrası uzlaşma kapsamına alındığı nazara alınarak,

yapılacak yargılaması sonucunda uzlaşmanın sağlanması halinde bu suçun tekerrüre esas alınamayacağı, ancak sanığa ait adli sicil kaydındaki TCK'nın 142/2-b. maddesi uyarınca verilmiş, 10.03.2015 tarihinde kesinleşen, 9 ay hapis cezasını içeren Antalya 7. Asliye Ceza Mahkemesinin 2013/400E.

2013/1008K. sayılı ilamın tekerrüre esas olduğu ve bu mahkumiyet hükmünün tekerrüre esas alınması gerektiği anlaşılmış ise de, uzlaştırma işlemleri yerine getirildikten sonra sonucuna göre sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilip hakkında bahsedilen ilamlardan hangisinin esas alınarak TCK'nın 58. maddesinin uygulanıp uygulanmayacağı hususu infaz aşamasında gözetilmesi olanaklı kabul edilerek bozma nedeni yapılmamıştır.