Yargıtay 13. Ceza Dairesi E.2019/11939 K.2020/3157

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

I-Suça sürüklenen çocuk hakkında ''konut dokunulmazlığını ihlal'' suçundan kurulan mahkumiyet hükmünün incelenmesi neticesinde;

Doğrudan hükmolunan adli para cezasının miktar ve türüne göre; 14/04/2011 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 31/03/2011 tarih ve 6217 sayılı Yasa'nın 26. maddesi ile 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun'a eklenen geçici 2. maddesi gereğince doğrudan hükmolunan 3.000 TL dahil adli para cezasına mahkumiyet hükümlerinin temyizi mümkün olmadığından, bu suç bakımından suça sürüklenen çocuk müdafinin temyiz isteminin CMUK'nın 317. maddesi gereğince tebliğnameye uygun olarak REDDİNE,

II-Suça sürüklenen çocuk hakkında ''hırsızlık'' suçundan kurulan mahkumiyet hükmünün incelenmesi neticesinde;

Suça sürüklenen çocuğun müştekinin iş yerinden çaldığı parayı iade etmediği ve müştekinin zararını karşılamadığı anlaşılmakla, müştekinin tazmin talebi olmaması gerekçe gösterilerek etkin pişmanlık iradesi göstermeyen sanık hakkında şartları oluşmadığı halde 5237 sayılı TCK’nın 168/2. maddesi uygulanmak suretiyle eksik ceza tayini, aleyhe temyiz olmadığından bozma sebebi yapılmamıştır.

Suça sürüklenen çocuk hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükümde etkin pişmanlık nedeniyle uygulanan 5237 sayılı TCK'nın 168/2. maddesinin, aynı Kanun'un 61/5. maddesi gereğince, yaş küçüklüğü nedeniyle indirim halini düzenleyen 5237 sayılı TCK'nun 31/3. maddesinden sonra uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi sonuca etkili görülmediğinden bozma nedeni yapılmamıştır.