Yargıtay 13. Ceza Dairesi E.2019/11973 K.2020/3776

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Müştekinin ve eşi olan tanığın soruşturma aşamasında sanığı teşhis etmiş olmaları, tanığın 20.10.2014 tarihli duruşmada da “olay tarihinde eve giren şahıs şu an huzurda bulunan sanığın kendisidir, ben bu kişi olduğuna eminim, evdeyken üzerinde bulunan yeleği ile şu an huzurdaki yeleği aynıdır, ben bu şahsı daha önce de görmüştüm, bizim sokakta 3-4 kez görmüştüm, hatta bir kez kendisinden tespih almıştım” demek suretiyle sanığı kesin olarak teşhis ettiğini belirttiği anlaşılmakla; sanığın üzerine atılı suçu işlediğinin sabit olması karşısında mahkumiyeti yerine yazılı şekilde beraat kararı verilmesi,