Yargıtay 13. Ceza Dairesi E.2019/12566 K.2019/18797

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Sanıklar hakkında Kars 2. Asliye Ceza Mahkemesi’nin 29.01.2015 tarihli 2014/234 Esas ve 2015/65 Karar sayılı kararında hırsızlık, konut dokunulmazlığının ihlâli ve mala zarar verme suçlarından mahkumiyet kararı verildiği, mahkûmiyet hükümlerinin sanıklar tarafından temyiz edilmesi üzerine zuhulen Dairemizin 05/11/2018 tarih ve 2018/15020 K. sayılı ilamıyla sanıklar hakkında konut dokunulmazlığının ihlâli ve mala zarar verme suçlarından kurulan mahkûmiyet hükümlerine ilişkin karar verilmemiş olduğu anlaşılmakla; bozma sonrası konut dokunulmazlığının ihlâli ve mala zarar verme suçlarından verilen kararlar yok hükmünde kabul edilerek konut dokunulmazlığının ihlâli ve mala zarar verme suçlarından ilk karara ilişkin ve hırsızlık suçundan bozma sonrası verilen karara yönelik yapılan incelemede;

Bölge adliye mahkemelerinin, 26.09.2004 tarihli 5235 sayılı Adli Yargı İlk Derece Mahkemeleri ile Bölge Adliye Mahkemelerinin Kuruluş, Görev ve Yetkileri Hakkında Kanun'un geçici 2. maddesi uyarınca “Resmi Gazetede ilan edilecek göreve başlama tarihinden önce aleyhine temyiz yoluna başvurulmuş olan kararlar hakkında, kesinleşinceye kadar Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun 322. maddesinin dördüncü, beşinci ve altıncı fıkraları hariç olmak üzere, 305 ilâ 326. maddelerinin uygulanacağı...” hususu nazara alındığında temyiz süresinin 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun 310/1. maddesi uyarınca bir hafta olduğu,

ancak 7035 sayılı Kanun ile değişik 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 291. maddesine göre ise bir hafta olan temyiz süresinin on beş güne çıkarıldığı, bu itibarla. 05.08.2017 ve bu tarihten sonra verilen kararlar yönünden sanık lehine değerlendirme ile temyiz süresinin on beş gün olarak kabul edilmesi gerektiği belirlenmekle sanık ... müdafiinin temyiz isteminin süresinde olduğu kabul edilmiştir.