Yargıtay 13. Ceza Dairesi E.2019/13125 K.2020/221

Mala zarar verme suçundan sanık ...'nın 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 151/1 ve 52/2. maddeleri gereğince 2.400,00 (iki kez) Türk lirası adlî para cezası ile cezalandırılmasına dair Manisa 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 24/10/2017 tarihli ve 2014/510 esas, 2017/452 sayılı kararına karşı, Adalet Bakanlığı'nın 27/11/2019 gün ve 94660652-105-45-5422-2019-Kyb sayılı yazısı ile Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'nın 13/12/2019 gün ve 2019/123441 sayılı ihbarnamesiyle Dairemize gönderildiği,

MEZKUR İHBARNAMEDE

Dosya kapsamına göre; sanık hakkında mala zarar verme suçu ile birlikte işlediği iddia olunan hırsızlık ve konut dokunulmazlığını ihlâl suçları yönünden verilen mahkûmiyet kararlarının temyiz edilmesi üzerine, Yargıtay 13. Ceza Dairesinin 05/12/2018 tarihli ve 2018/5196 esas, 2018/17652 karar sayılı ilamı ile hırsızlık ve konut dokunulmazlığını ihlal suçlarının sanık tarafından işlendiğine ilişkin kesin ve inandırıcı delil olmadığından bahisle sanık lehine bozulmasına kararı verildiği,

sanığın mala zarar verme suçundan mahkûmiyetine karar verilmiş ise de, kesin nitelikte olması nedeniyle temyiz edilemeyen mala zarar verme suçunun, Yargıtay 13. Ceza Dairesinin ilamında da belirtildiği gibi sanık tarafından işlendiğine ilişkin mahkûmiyete yeterli, her türlü şüpheden uzak, somut ve kesin delil bulunmadığı gözetilmeden beraati yerine yazılı şekilde mahkûmiyet kararı isabet görülmediğinden anılan kararın bozulması gerektiğinin ihbar olunduğu anlaşılmıştır.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ