Yargıtay 13. Ceza Dairesi E.2019/1381 K.2019/11817

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

5237 sayılı TCK’nın 86, 106/1. ve 116/1. maddelerinde düzenlenen müessir fiil, tehdit ve konut dokunulmazlığının ihlali suçları suça sürüklenen çocuğun işlediği sabit görülen yağma suçunun unsuru ve nitelik hali olduğundan, eylemin parçalanmayacağı ve aynı eylemin bir kısmı için hükmün açıklanmasının geri bırakılması diğer kısmı için mahkumiyet kararı verilemeyeceği görülerek; sanık hakkında TCK’nın 86, 106. ve 116. maddelerine ilişkin verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararları kaldırılarak yapılan incelemede;

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hâkimin takdirine göre; suçun suça sürüklenen çocuk tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Katılanın aşamalardaki beyanları, tanık anlatımları, katılanın raporu, olaya ilişkin tutanaklar, tüm dosya kapsamı ile, suça sürüklenen çocuğun olay tarihinde, mağdurun evine gelerek onu tehdit etmek ve yaralamak suretiyle mukavemetini kırarak evde bulunan parasını ve cep telefonlarını alıp olay yerinden uzaklaştığının anlaşılmış olması karşısında; suça sürüklenen çocuğun eyleminin bütün halinde 5237 sayılı TCK’nın 149/1-a-d maddesinde tanımlanan yağma suçunu oluşturduğu sübut bulduğu halde, kanıtların takdirinde ve suç vasfında yanılgıya düşülerek yazılı şekilde uygulama yapılması,