Yargıtay 13. Ceza Dairesi E.2019/1640 K.2019/11653

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü: Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir. Ancak; 1-Katılana ait ceketin, cami tuvaletinin kapısından çalınması şeklinde gerçekleşen eylem nedeniyle sanık hakkında suç tarihi itibarıyla TCK'nın 142/1-b maddesi ile uygulama yapılması gerektiğinin gözetilmemesi,

2-Sanığın savunmasında, katılanın cebinden çıkan kartları katılana teslim edilmek üzere muhtara gönderdiğini, anahtarları ise katılana vermek üzere kararı temyiz etmeyen sanık İsmail'e verdiğini beyan ettiği, katılanın soruşturma aşamasında alınan beyanında da anahtarların yolda önüne atıldığını beyan ettiği anlaşılmakla; katılandan, soruşturma aşamasında gerçekleşen kısmi iade nedeniyle etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanmasına rızası olup olmadığı sorularak sonucuna göre sanık hakkında 5237 sayılı TCK’nın 168/1-4. maddesinde tanımlanan etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanma olanağının tartışılması gerektiğinin;

kısmi iadeye rıza gösterilmemesi durumunda ise, Samsun 4. Asliye Ceza Mahkemesinin 2014/116 sayılı dosyasında görülen davada, 12/03/2014 tarihli celsede katılanın beyanı doğrultusunda 300 TL paranın sanık müdafi tarafından katılanın zararını karşılamak üzere mahkeme veznesine depo edilmiş olduğunun zapta geçilmiş olması karşısında sanık hakkında TCK'nın 168/2. maddesinde düzenlenen etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi,