Yargıtay 13. Ceza Dairesi E.2019/2371 K.2019/12275

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü: I-Denizbank A.Ş. vekilinin temyiz istemi hakkında verilen ek kararının incelenmesi neticesinde;

Her ne kadar tebliğnamede Denizbank A.Ş. vekilinin temyiz isteminin CMUK’un 310. maddesinde yer alan bir haftalık süre geçtikten sonra yapıldığından bahisle red kararı verilmesi talep edilmiş ise de.

05/08/2017 tarihli Resmi gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren 7035 sayılı Kanun’un 21. maddesi ile 5271 sayılı CMK’nun 291. maddesinin 1. fıkrasında düzenlenen ve Bölge Adliye Mahkemelerinin kararlarına karşı 7 (Yedi) gün olarak öngörülen temyiz süresinin 15 (onbeş) gün olarak değiştirildiği, 5271 sayılı CMK’ya eklenen geçici 1.madde hükmüne göre de 05/08/2017 ve sonrasında verilen (İlk derece ve istinaf ayrımı yapılmaksızın bütün) kararlar hakkında yeni temyiz sürelerinin uygulanması gerektiğinin belirtildiği Ceza Muhakemesinde “derhal yürürlük ilkesinin” geçerliği olduğu,

bu ilke uyarınca değişiklik aleyhe olsa bile yürürlüğe girdiği günden itibaren bütün vakıalarda uygulanması gerektiği, kaldı ki değişikliğin sanık lehine bir değişiklik olduğu, esasen yürürlükten kaldırılmakla birlikte 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi dolayısıyla bir kısım kararlar yönünden yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 310. maddesi hükmünün bu değişiklikler karşısında “zımnen ilga” edildiğinin kabul edilmesi gerektiği düşüncelerinden hareketle temyiz süresinin onbeş (15) gün olarak belirlendiği, Nihayet tereddütleri ortadan kaldırmak amacıyla 7035 sayılı Kanun’a eklenen geçici l. maddesi ile.

5271 sayılı CMK’nın 291. maddesinde yapılan değişiklikler “bu Kanun’un (7035) yürürlüğe girdiği tarihte ve sonrasında verilen kararlar hakkında uygulanır” denilmek suretiyle doğrudan ya da istinaf sonrası ayrımı yapmaksızın bütün kararların yeni temyiz süresine, yani onbeş (15) günlük temyiz süresinin tabi olduğu açıkca vurgulanması karşısında; katlan vekilnini temyiz istemi süresinde kabul edilerek yapılan incelemede;

Yargıtay 13. Ceza Dairesi’nin 23/05/2018 tarihli, 2017/3008 Esas ve 2018/8052 Karar sayılı ilamı ile katılan sıfatını haiz olamayacağı tespit edilen Denizbank Anonim Şirketi vekilinin kararı temyiz etme hakkı bulunmadığı anlaşıldığından CMK. 296/1. maddesi gereğince temyiz isteğinin reddine dair verilen 20/12/2018 tarihli ek kararın tebliğnameye aykırı olarak ONANMASINA,

II-Sanıklar ... ve ... hakkında ‘‘hırsızlık’’ suçundan kurulan mahkumiyet hükümlerinin incelenmesi neticesinde;