Yargıtay 13. Ceza Dairesi E.2019/2469 K.2019/11965

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü: Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun hükümlü tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir. Ancak;

1-5237 sayılı TCK’nun 7/2 ve 5252 sayılı Kanunun 9/3. maddesi uyarınca sanık yararına olan hükmün önceki ve sonraki kanunların ilgili bütün hükümlerinin olaya uygulanarak ortaya çıkacak sonuçların birbiriyle karşılaştırılması suretiyle bulunacağı gözetilip, anılan Kanunun 142/1-b,143/1, 151 maddesinde tanımlanan hırsızlık suçu ile 765 sayılı TCK’nun 493/1, 522(pek fahiş). maddelerinde yer alan suçun öğelerinin farklı olduğu;

sanığın suç tarihinde gece saat 19:30 sıralarında müştekinin aracının sağlam ve muhkem camını kırıp içeriden suç tarihinde 20.000.000 TL değerinde teyp çalması şeklinde gerçekleşen eyleminin, 5237 sayılı TCK'nun 142/1-b,143/1 maddelerine uyan hırsızlığın yanı sıra, aynı Kanunun 151/1. maddesine uyan mala zarar verme suçunu da oluşturduğu ve mala zarar verme suçu yönünden uzlaşma hükümleri değerlendirilmek suretiyle sonucuna göre, 765 sayılı TCK ile 5237 sayılı TCK'nun ilgili maddeleri uyarınca denetime olanak verecek şekilde ayrı ayrı uygulamalar yapılıp, cezalar belirlenip,

sonuç cezaların birbirleriyle karşılaştırılması suretiyle lehe olan Kanunun belirlenmesi gerektiğinin gözetilmemesi,