Yargıtay 13. Ceza Dairesi E.2019/2534 K.2019/11466

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Bölge adliye mahkemelerinin, 26.09.2004 tarihli 5235 sayılı Adli Yargı İlk Derece Mahkemeleri ile Bölge Adliye Mahkemelerinin Kuruluş, Görev ve Yetkileri Hakkında Kanun'un geçici 2. maddesi uyarınca “Resmi Gazetede ilan edilecek göreve başlama tarihinden önce aleyhine temyiz yoluna başvurulmuş olan kararlar hakkında, kesinleşinceye kadar Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun 322. maddesinin dördüncü, beşinci ve altıncı fıkraları hariç olmak üzere, 305 ilâ 326. maddelerinin uygulanacağı...” hususu nazara alındığında temyiz süresinin 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun 310/1. maddesi uyarınca bir hafta olduğu,

ancak 7035 sayılı Kanun ile değişik 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 291. maddesine göre ise bir hafta olan temyiz süresinin on beş güne çıkarıldığı, bu itibarla. 05.08.2017 ve bu tarihten sonra verilen kararlar yönünden sanık lehine değerlendirme ile temyiz süresinin on beş gün olarak kabul edilmesi gerektiği belirlenmekle yapılan incelemede;

Sanığın yokluğunda verilen hükme ait gerekçeli kararın, sanığın savunmasında bildirdiği son adresine tebliğe çıkartıldığı ve 15/11/2018 tarihinde sanığın tanınmadığından bahisle tebligatın iade edildiği, sanığın 26/11/2018 tarihinde mahkemeye dilekçe vererek yeni adres bildirmesi üzerine, gerekçeli kararın sanığın verdiği bu adrese tebliğe çıkartıldığı ve Tebligat Kanunu uyarınca usulüne uygun olarak 12/11/2018 tarihinde bizzat sanığa tebliğ olunduğunun anlaşılması karşısında, 11/12/2018 tarihinde yapmış olduğu temyiz istemi süresinde olmadığından, 5271 sayılı CMK'nın 291. maddesi uyarınca sanığın temyiz isteminin tebliğnameye aykırı olarak REDDİNE, 01/07/2019 tarihinde oybirliği ile karar verildi.