Yargıtay 13. Ceza Dairesi E.2019/2944 K.2019/11806

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

1-Suça sürüklenen çocuk hakkında konut dokunulmazlığını ihlal suçundan kurulan hükmün incelenmesinde,

Suça sürüklenen çocuk hakkında 5237 sayılı TCK'nın 116/1. uyarınca hapis cezası yerine, doğrudan adli para cezasına hükmedilerek hüküm kurulması aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

14/04/2011 tarihinde yayınlanarak yürürlüğe giren 6217 sayılı Kanun'un 26. maddesi ile 5320 sayılı Kanuna eklenen ek 2. madde uyarınca doğrudan verilen 3.000. TL'ye kadar olan adli para cezalarından ibaret mahkumiyet hükümleri kesin olup, suça sürüklenen çocuk hakkında konut dokunulmazlığını ihlal suçundan dolayı tayin edilen 1.500 TL adli para cezasına ilişkin hükmün, cezanın türü ve miktarı itibariyle temyizi mümkün bulunmadığından, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi aracılığı ile 1412 sayılı CMUK'un 317. maddesi gereğince suça sürüklenen çocuk ve müdafiinin temyiz itirazlarının tebliğnameye uygun olarak REDDİNE,

2-Suça sürüklenen çocuk hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükmün incelenmesinde,

Suça sürüklenen çocuk hakkında verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair kararın 24.05.2011 tarihinde kesinleştiği ve sonradan 05.03.2014 tarihinde yeniden suç işlemesi üzerine hükmün açıklandığı, buna göre bu iki tarih arasında zamanaşımı süresinin işlemediği de göz önünde bulundurularak yapılan incelemede;

Suça sürüklenen çocuğa yüklenen ve 5237 sayılı TCK'nın 142/1-b ve 31/2 maddelerine uyan hırsızlık suçunun gerektirdiği cezanın türü ve üst sınırına göre; aynı yasanın 66/1-e, 66/2 ve 67/4 maddelerinde öngörülen 6 yıllık zamanaşımı süresinin suç tarihi olan 08.06.2009 tarihinden inceleme tarihine kadar geçmiş bulunması,