KÜNYE
13. Ceza Dairesi 2019/3197 E., 2019/13271 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 25 Eylül 2019
- Mahkemesi
- Asliye Ceza Mahkemesi
- Suç
- Hırsızlık
- Hükümler
- Mahkumiyet
Karar Metni
303 kelime·2 dk okuma
Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:
Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçların hükümlü suça sürüklenen çocuklar tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir.
Ancak;
1-Bozma öncesi hükümde hükümlü suça sürüklenen çocuklar hakkında hırsızlık suçundan 5237 sayılı TCK'nın 142/1-b, 143., 116/4., 119/1-c., 35/2, 31/3. maddeleri gereğince hesaplanan sonuç cezaların hırsızlık suları bakımından 3 ay 22 gün hapis cezası, işyeri dokunulmazlığını bozma suçlarından bakımından ise 3 ay olarak belirlendiği ve aleyhe temyiz de bulunmadığı anlaşılmakla, bozma sonrası kurulan hükümlerde CMUK 326/son maddesinde belirtilen kazanılmış hak gözetilmeden hırsızlık suçlarından TCK'nın 142/1-b, 143, 35, 31/3, 52. maddeleri gereğince hesaplanan sonuç cezanın 3.000-TL adli para cezası ; işyeri dokunulmazlığını bozma suçlarından TCK'nın 116/4, 119/1-c, 35/2, 31/3. ve 52. maddeleri uyarınca 2.400 TL adli para cezası olarak tayini,
2-Önceki hükmün hükümlü suça sürüklenen çocuklar lehine sonuç doğuracak şekilde bozulmuş olmasına göre, bozma sonrası yapılan yargılama giderlerine suça sürüklenen çocukların sebebiyet vermediği gözetilmeden, hükümlü suça sürüklenen çocuklara yükletilmesine karar verilmesi,
Bozmayı gerektirmiş, hükümlü suça sürüklenen çocuklar ..., ... ile suça sürüklenen çocuklar müdafiinin temyiz istemi bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK’un 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak,
Yargıtay 13. Ceza Dairesi, E. 2019/3197, K. 2019/13271, 25 Eylül 2019 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama