Yargıtay 13. Ceza Dairesi E.2019/3513 K.2019/13932

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-Alışveriş sonrasında para üzeri olarak mağdura vermesi gereken 170 TL yerine 70 TL veren sanığın eyleminin TCK’nın 142/2-h maddesinde düzenlenen suçu oluşturacağı gözetilmeksizin TCK’nın 142/2-b maddesi ile uygulama yapılmış olması,

2- Sanığın çaldığı paranın 100 TL olduğunun anlaşılması karşısında; suçun işleniş şekli ve özellikleri itibariyle ceza vermekten vazgeçilemeyecek ise de, hırsızlık konusunu oluşturan malın değerinin az olması nedeniyle TCK'nın 145. maddesi gereğince verilen cezadan belirlenecek oranda indirim yapılması gerektiğinin gözetilmemesi,

3-100 TL'nin sanıklardan ele geçirilemediği dikkate alınmaksızın TCK'nın 55. maddesi uyarınca 100 TL maddî menfaatin sanıktan tahsiline dair karar verilmiş olması,