Yargıtay 13. Ceza Dairesi E.2019/3797 K.2019/14537

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz itirazı da yerinde görülmemiştir.

Ancak,

1-Mahkemenin kabulünde de belirtildiği üzere müşteki ...'ya ait 22 nolu kasa, müşteki ....'ya ait 16 nolu kasa, müşteki ....'a ait 21 nolu kasa ve müştekiler ..., ...., ... ve ...'nın kiraladıkları 19 nolu kasa olmak üzere toplam dört adet kasanın açılarak içindeki para ve eşyaların çalındığının anlaşılması karşısında; sanığın dört kez cezalandırılması gerektiği halde sanık hakkında neye göre beş kez hırsızlık suçundan karar verildiğinin tartışılmaması,

2-Sanığın resepsiyonda bulunan anahtar ile suça konu kasaları açarak hırsızlık yaptığının anlaşılması karşısında; sanığın eyleminin TCK’nın 142/1-b. maddesindeki hırsızlık suçunu oluşturacağının gözetilmemesi,

3-Sanık hakkında, müşteki ....'ya ait 16 nolu kasadan ve müştekiler ..., ...., ... ve ...'nın ortak kullandıkları 19 nolu kasadan yapılan hırsızlıklara ilişkin olarak TCK'nın 61/1. maddesi uyarınca; suç konusunun değerine göre temel ceza belirlenirken alt sınırdan uzaklaşılması gerektiğinin gözetilmemesi,

4-Sanığın dosyada mevcut pasaport ve ikamet tezkeresinin fotokopiden ibaret olduğu da gözetildiğinde yabancı uyruklu olan sanığın ilgili makamlar aracılığıyla nüfus ve adli sicil kayıtları getirtilip duruşmada okunmadan yazılı şekilde mahkumiyet hükmü kurulması suretiyle, 5271 sayılı CMK’nın 209. maddesine aykırı davranılması,