Yargıtay 13. Ceza Dairesi E.2019/4208 K.2019/14507

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

I-Sanık hakkında mala zarar verme suçundan kurulan hükmün incelenmesinde;

14/04/2011 tarihinde yayınlanarak yürürlüğe giren 6217 sayılı Kanun'un 26. maddesi ile 5320 sayılı Kanuna eklenen ek 2. madde uyarınca doğrudan verilen 3.000 TL'ye kadar olan adli para cezalarından ibaret mahkumiyet hükümleri kesin olup, sanık hakkında mala zarar verme suçundan dolayı tayin edilen 1.200 TL adli para cezasına ilişkin hükmün, cezanın türü ve miktarı itibariyle temyizi mümkün bulunmadığından, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi aracılığı ile 1412 sayılı CMUK'un 317. maddesi gereğince o yer Cumhuriyet Savcısının temyiz itirazının tebliğnameye uygun olarak REDDİNE,

II-Sanık hakkında hırsızlık ve konut dokunulmazlığını ihlal suçlarından kurulan hükümlerin incelenmesinde;

Sanık hakkında tekerrüre esas alınan Antalya 7. Sulh Ceza Mahkemesi'nin 2011/409 E-2012/153 K. sayılı ilamının kullanmak için uyuşturucu madde bulundurmak suçuna ilişkin olması sebebiyle hükümden sonra 28/06/2014 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanun'un 68. maddesi ile değiştirilen TCK'nın 191. maddesi uyarınca ve 191. madde hükümleri çerçevesinde yeniden değerlendirme yapılarak, sonucuna göre sanığın hukuki durumunun belirlenmesi ve sanık hakkında 2. kez mükerrirlere özgü infaz rejimi ve denetimli serbestlik uygulaması yapılması gerektiği halde, bu hususun kararda yer almaması infaz aşamasında gözetilmesi olanaklı kabul edilerek bozma nedeni yapılmamıştır.