Yargıtay 13. Ceza Dairesi E.2019/4906 K.2019/16537

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun sanıklar tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-Sanıklar hakkında yapılan yargılama neticesinde sanıkların üzerine atılı suçlamayı kabul etme ve ikrarda bulunma yönünde yasalarımızca bir yükümlülük ve zorunluluk getirilmediği, ayrıca hırsızlık suçlarında oluşan zararın karşılanmasının 5237 sayılı yasanın 168. maddesine göre etkin pişmanlık hükümlerine ilişkin olduğu gözetilmeden sanıkların suçlamayı inkar ettiğinden ve kamu zararını karşılamadığından bahisle "koşulları oluşmadığından" şeklinde soyut ve yeterli olmayan gerekçe ile sanıklar hakkında Yargıtay denetimine tabi olacak şekilde somut gerekçeler göstermeden 5237 sayılı yasanın 62. maddesi uyarınca takdiri indirim yapılmasına yer olmadığına şeklinde karar verilmesi,

2-Sanıkların iletişime tahsis edilmiş kabloları çalmaları neticesinde, haberleşmenin kesilip kesilmediği araştırılarak sonucuna göre sanıklar hakkında TCK’nın 142/5 maddesinin uygulanıp uygulanmayacağının tartışılmaması,

3-30.09.2011 tarihli suçun gece işlendiğinin anlaşılması karşısında, sanıklar hakkında TCK'nın 143. maddesinin uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi,

4-30.09.2011 tarihli suçun teşebbüs aşamasında kaldığı ve bu nedenle TCK'nın 35. maddesi gereğince indirim yapılması gerektiğinin gözardı edilmesi,