KÜNYE
13. Ceza Dairesi 2019/5210 E., 2019/15102 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 23 Ekim 2019
- Mahkemesi
- Asliye Ceza Mahkemesi
- Suçlar
- Hırsızlık, konut dokunulmazlığını ihlal
- Hükümler
- Mahkumiyet
Karar Metni
259 kelime·1 dk okuma
Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:
5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin Anayasa Mahkemesi'nin 24/11/2015 tarihinde yürürlüğe giren 08.10.2015 gün ve 2014/140 esas, 2015/85 sayılı kararı da nazara alınarak bu maddede öngörülen hak yoksunluklarının uygulanmasının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.
Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçların sanıklar ve suça sürüklenen çocuk tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir.
Ancak;
1-Olay yakalama tutanağı içeriğine göre; çevrede gerçekleşen hırsızlık olayları sebebiyle olaydan 3 gün sonra ihbar üzerine yakalanan sanıkların üzerinde ele geçen telefonları, müştekinin ikametinden çaldıklarını sanık ...'in samimi olarak ikrar ederek yer göstermesi yapıp müştekiye iadesi sağlanmış olması karşısında, müştekinin ikametinden çalınan diğer eşyaların ele geçmemiş olması da dikkate alınarak iadenin kısmi olması sebebiyle müştekiye TCK'nın 168/4. maddesi gereğince kısmi iadeye rıza gösterip göstermeyeceğinin tespitinden sonra, sanıklar ve suça sürüklenen çocuk hakkında TCK'nın 168/1-4. maddesinin uygulanıp uygulanmayacağının değerlendirilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,
2-Sanık ...'in konut dokunulmazlığını ihlal suçunu birden fazla kişiyle birlikte işlendiğinin anlaşılması karşısında sanık hakkında TCK'nın 119/1-c maddesinin uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi,
Bozmayı gerektirmiş, sanık ... müdafii, suça sürüklenen çocuk ... müdafii ve sanık ...'in temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan,
Yargıtay 13. Ceza Dairesi, E. 2019/5210, K. 2019/15102, 23 Ekim 2019 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama