Yargıtay 13. Ceza Dairesi E.2019/6154 K.2019/19092

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin Anayasa Mahkemesi'nin 24/11/2015 tarihinde yürürlüğe giren 08/10/2015 gün ve 2014/140 esas, 2015/85 sayılı kararı da nazara alınarak bu maddede öngörülen hak yoksunluklarının uygulanmasının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.

1-Oluş ve dosya içeriğine göre; olay tarihinde sanığın gayri resmi olarak evli oldukları ve birlikte yaşadıkları katılana ait çantadan 3.500 TL nakit para, 650 TL değerindeki ziynet eşyası ile kredi kartının bulunduğu çantasını çalması şeklinde gerçekleşen olayda, sanığın üzerine atılı işlediğinin sabit olması karşısında sanığın hırsızlık suçundan mahkumiyeti yerine beraat kararı verilmesi,

2-Sanığın katılana ait kredi kartını kullanarak 02.09.2014 tarihinde 830 TL para çektiği, 03.09.2014 tarihinde tanık ...’e ait kuyumcu dükkanından 2.400 TL tutarında alışveriş yaptığı ancak tanığın kredi kartı sahibinin sanık olmaması ve soy isimlerinin farklı olması nedeniyle işlemi iptal ettiği, sanığın katılana ait kredi kartını değişik zamanlarda birden fazla kez kullanıldığının anlaşılması karşısında, sanık hakkında TCK'nın 245/1. madde ve fıkrası uyarınca tayin olunan cezadan TCK'nın 43. maddesi gereği artırım yapılması gerektiğinin gözetilmemesi,

3-28.06.2014 tarihinde yürürlüğe giren 6545 sayılı Yasanın 81. maddesi ile değişik 106/3. maddesi uyarınca adli para cezalarının ödenmesi halinde kamuya yararlı bir işte çalışma tedbirine de karar verilebileceği gözetilerek, sanık hakkında banka veya kredi kartlarının kötüye kullanılması suçundan kurulan hükümde infaz yetkisini de kısıtlar şekilde adli para cezasının ödenmemesi halinde hapse çevrileceğinin ihtar edilmiş olması,