Yargıtay 13. Ceza Dairesi E.2019/6908 K.2019/19207

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü: Sanık ... hakkında tekerrüre esas alınan ilamın suç tarihinden sonra 13.09.2010 tarihinde kesinleştiğinin anlaşılması karşısında sanık hakkında tekerrüre esas başka ilamların da bulunması nedeniyle bu hususun, infaz aşamasında dikkate alınması mümkün görüldüğünden; bozma nedeni yapılmamıştır.

I- Sanık hakkında mala zarar verme suçundan kurulan hükmün incelenmesinde

14.04.2011 tarihinden yayınlanarak yürürlüğe giren 6217 Sayılı Kanun’un 26.maddesi ile 5320 sayılı Kanuna eklenen ek 2.madde uyarınca doğrudan verilen 3000-TL’ye kadar olan adli para cezalarından ibaret mahkumiyet hükümleri kesin olup, sanık hakkında mala zarar verme suçundan tayin edilen 2000-TL adli para cezasına ilişkin hükmün cezanın türü ve miktarı itibariyle temyizi mümkün bulunmadığından 5320 sayılı Yasanın 8/1 maddesi aracılığı ile 1412 sayılı CMUK’un 317.maddesi gereğince sanık ...’nün temyiz itirazlarının tebliğnameye uygun olarak REDDİNE,

II- Sanık hakkında hırsızlık ve konut dokunulmazlığının ihlali suçlarından kurulan hükümlerin İncelenmesinde;

5237 sayılı TCK’nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin Anayasa Mahkemesi’nin 24.11.2015 tarihinde yürürlüğe giren 08.10.2015 gün ve 2014/140 Esas, 2015/85 sayılı kararı da nazara alınarak bu maddede öngörülen hak yoksunluklarının uygulanmasının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.