Yargıtay 13. Ceza Dairesi E.2019/6917 K.2019/18361

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

I-Sanıklar hakkında mala zarar verme suçlarından kurulan hükümlerin incelenmesinde;

14/04/2011 tarihinde yayınlanarak yürürlüğe giren 6217 sayılı Kanun'un 26. maddesi ile 5320 sayılı Kanuna eklenen ek 2. madde uyarınca doğrudan verilen 3.000. TL'ye kadar olan adli para cezalarından ibaret mahkumiyet hükümleri kesin olup, sanık hakkında tayin edilen adli para cezasına ilişkin hükmün, cezanın türü ve miktarı itibariyle temyizi mümkün bulunmadığından, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi aracılığı ile 1412 sayılı CMUK'un 317. maddesi gereğince sanıklar ve müdafiinin temyiz itirazlarının tebliğnameye uygun olarak REDDİNE,

II-Sanıklar hakkında hırsızlık suçlarından kurulan hükümlerin incelenmesinde;

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-Olay yeri inceleme tutanağına ve müşteki beyanına göre çalınan mazotun bir kısmının yerlere döküldüğünün anlaşılması karşısında, eylem tamamlandığı halde haklarında hükmolunan cezadan TCK 35. maddesi uyarınca indirim yapılması suretiyle eksik ceza tayini,

2-Teşebbüs aşamasında kalan suçlarda etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanma olanağı bulunmayıp, somut olayda suçun tamamlanmasından sonra sanığın kovuşturma aşamasında çalarken döktüğü mazotun bedelini ödediğinin anlaşılması karşısında, müştekiden kısmi geri vermeye rızası bulunup bulunmadığı sorulmak suretiyle sanıklar hakkında TCK'nın 168/2-4. maddesinde tanımlanan etkin pişmanlık hükümlerinin uygulama imkanının tartışılması gerektiğinin gözetilmemesi,