Yargıtay 2. Ceza Dairesi E.2019/6919 K.2019/18833

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

1-Mala zarar verme suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;

Doğrudan hükmolunan adli para cezasının miktar ve türüne göre; 14.04.2011 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 31.03.2011 tarih ve 6217 sayılı Yasa'nın 26. maddesi ile 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanun'un Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun'a eklenen geçici 2. maddesi gereğince doğrudan hükmolunan 3000 TL dahil adli para cezasına mahkumiyet hükmünün temyizi mümkün olmadığından suça sürüklenen çocuk müdafinin temyiz isteğinin 1412 sayılı CMUK'nın 317. maddesi gereğince istem gibi REDDİNE,

2-Hırsızlık ve konut dokunulmazlığını bozma suçlarından kurulan mahkumiyet hükümlerinin temyiz incelemesinde;

Hırsızlık suçundan kurulan hükümde, suçun gece vakti işlenmiş olmasından dolayı, TCK'nın 143/1. maddesi gereğince arttırım yapılırken, 2 yıl 7 ay 6 gün yerine 2 yıl 7 ay 16 gün hapis cezasına hükmedildiğinin yazılması, TCK’nın 31/3 maddesi uyarınca 2 yıl 7 ay 6 gün üzerinden indirim oranının hesaplanması karşısında mahallinde düzeltilmesi mümkün yazım hatası kabul edilmiş, konut dokunulmazlığını bozma suçundan temel cezanın TCK’nın 116/4 maddesi uyarınca belirlenmesi gerekirken önce TCK’nın 116/1 maddesi gereğince 8 ay hapis cezasına devamında TCK’nın 116/4 maddesi gereğince 1 yıl 2 ay hapis cezasına hükmedilmesi sonuca etkili görülmediğinden bozma sebebi yapılmamıştır.