Yargıtay 13. Ceza Dairesi E.2019/7305 K.2019/18124

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin Anayasa Mahkemesi'nin 24.11.2015 tarihinde yürürlüğe giren 08.10.2015 gün ve 2014/140 esas 2015/85 sayılı kararı da nazara alınarak bu maddede öngörülen hak yoksunluklarının uygulanması infaz aşamasında gözetilmesi olanaklı kabul edildiğinden bozma sebebi yapılmamıştır.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; hırsızlık suçunun sanık tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-Suç tarihinde müştekiye ait park halindeki aracı çaldıktan sonra olay yerinden uzaklaşan ve yolda tesadüfen müştekinin arkadaşı tarafından görülüp müşteki ve polise durumun haber verilmesi üzerine takip edildiğini anlayıp aracı bırakıp kaçan sanığın eyleminin tamamlandığı gözetilmeden teşebbüs hükmünün uygulanması,

2-Üzerinde yüklü yaklaşık 100.000,00 TL değerindeki yağlarla birlikte çalınan aracın değeri gözetilerek temel cezanın TCK'nın 61. maddesi gereğince alt sınırdan uzaklaşmak suretiyle belirlenmesi gerektiğinin düşünülmemesi,

3-Suç tarihinde gece vakti saat 05:00 sularında müştekiye ait kamyonu çalan sanık hakkında TCK'nın 143. maddesiyle de uygulama yapılması gerektiğinin gözetilmemesi,

4-Müştekiye ait aracın kapısına zarar verilerek açılıp düz kontak yapılmak suretiyle çalındığının anlaşılması karşısında TCK'nın 142/1-b maddesi yerine yazılı şekilde uygulama yapılması,

5-Hırsızlık suçunun konusunu oluşturan araca çalınması sırasında veya kullanımı esnasında verilen zararların mala zarar verme suçunu oluşturmayacağının düşünülmemesi,