Yargıtay 13. Ceza Dairesi E.2019/7945 K.2019/18503

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

1412 sayılı CMUK'un 310. maddesinde öngörülen bir haftalık yasal sürenin son gününün resmi tatile denk gelmesi sebebiyle temyiz isteminin süresinde olduğu kabul edilerek yapılan incelemede;

5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin Anayasa Mahkemesi'nin 24.11.2015 tarihinde yürürlüğe giren 08.10.2015 gün, 2014/140 esas ve 2015/85 sayılı kararı da nazara alınarak anılan maddede öngörülen hak yoksunluklarının uygulanmasının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.

I-Sanık hakkında genel güvenliğin taksirle tehlikeye sokulması suçundan kurulan hükme yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre sanık ...’in temyiz istemi yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle, eleştiri dışında usul ve kanuna uygun bulunan hükmün tebliğnameye uygun olarak ONANMASINA,

II-Sanık hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükme yönelik temyiz isteminin incelenmesine gelince;

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-Sanığın ağzındaki sigaranın, olay günü yanında getirdiği ve depodan mazot çekip doldurduğu bidonun içine düşmesiyle mazotun alev aldığının ve bu haliyle de kullanılamaz hale geldiğinin anlaşılması karşısında, hırsızlık suçu tamamlandığı halde teşebbüs aşamasında kaldığının kabulü ile sanık hakkında eksik ceza tayini,

2-Sanığın ve katılanın hazırlık ifadeleri ile yangın raporunun içeriğine göre, hırsızlığın geceden kabul edilen saat 21:00-21:09 arasında yapıldığının anlaşılması karşısında, eylemin gece gerçekleştirildiğinin kabulü ile sanık hakkında TCK'nın 143. maddesinin uygulanması gerektiğinin düşünülmemesi,