Yargıtay 13. Ceza Dairesi E.2019/8328 K.2019/19117

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

I-Sanık hakkında mala zarar verme suçundan kurulan hükme yönelik yapılan temyiz isteminin reddine ilişkin ek kararın incelenmesi neticesinde;

14/04/2011 tarihinde yayınlanarak yürürlüğe giren 6217 sayılı Kanun'un 26. maddesi ile 5320 sayılı Kanun'a eklenen ek 2. madde uyarınca doğrudan verilen 3.000 TL'ye kadar olan adli para cezalarından ibaret mahkumiyet hükümleri kesin olup, sanık hakkında mala zarar verme suçundan dolayı tayin edilen 2.000 TL adli para cezasına ilişkin hükmün, cezanın türü ve miktarı itibariyle temyizi mümkün bulunmadığından, sanık müdafiinin temyiz isteminin reddine yönelik usul ve kanuna uygun ek kararın tebliğnameye uygun olarak ONANMASINA,

II-Sanık hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükmün incelenmesi neticesinde;

Sanığın müştekinin yöneticisi olduğu mağazadan çaldığı ürünlerle yakalandığı ve yakalama anında müştekinin olay yerinde bulunarak ürünleri teşhis ettiği anlaşılmakla, etkin pişmanlık iradesi göstermeyen sanık hakkında şartları oluşmadığı halde 5237 sayılı TCK’nın 168. maddesi uygulanmak suretiyle eksik ceza tayini, aleyhe temyiz olmadığından bozma sebebi yapılmamıştır.

Sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin Anayasa Mahkemesi'nin 24/11/2015 tarihinde yürürlüğe giren 08/10/2015 gün ve 2014/140 esas, 2015/85 sayılı kararı da nazara alınarak bu maddede öngörülen hak yoksunluklarının uygulanmasının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.