Yargıtay 13. Ceza Dairesi E.2019/8573 K.2019/15809

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

I-Suça sürüklenen çocuk hakkında mala zarar verme suçundan kurulan hükmün incelenmesinde;

14/04/2011 tarihinde yayınlanarak yürürlüğe giren 6217 sayılı Kanun'un 26. maddesi ile 5320 sayılı Kanuna eklenen ek 2. madde uyarınca doğrudan verilen 3.000 TL'ye kadar olan adli para cezalarından ibaret mahkumiyet hükümleri kesin olup, suça sürüklenen çocuk hakkında mala zarar verme suçundan dolayı tayin edilen 1.000 TL olan adli para cezasına ilişkin hükmün cezanın türü ve miktarı itibariyle temyizi mümkün bulunmadığından, suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz talebinin CMUK'nun 317. maddesi uyarınca REDDİNE,

II-Suça sürüklenen çocuk hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükmün incelenmesinde;

Kararın bağlayıcı olan kısmı hüküm fıkrası olup, incelenen hükmün gerekçesinde konut dokunulmazlığını ihlal suçundan cezalandırıldığı yazılı olduğu halde, hüküm fıkrasında konut dokunulmazlığının ihlali suçundan verilen cezanın açıklanmadığı anlaşılmış ise de; suç tarihi olan 24.02.2013 tarihinden itibaren olağanüstü zamanaşımı süresinin dolduğu belirlenmekle bu hususta gereğinin mahkemesince yapılması mümkün görülmüştür.

Suça sürüklenen çocuk hakkında verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair kararın 16.04.2014 tarihinde kesinleştiği ve sonradan 19.11.2014 tarihinde yeniden suç işlemesi üzerine hükmün açıklandığı, buna göre bu iki tarih arasında zamanaşımı süresinin işlemediği de göz önünde bulunduruldurularak yapılan incelemede;

Suça sürüklenen çocuğa yüklenen ve 5237 sayılı TCK'nın 142/1-b, 31/2 maddelerine uyan hırsızlık suçunun gerektirdiği cezanın türü ve üst sınırına göre; aynı yasanın 66/1-e ve 66/2 maddelerinde öngörülen 4 yıllık zamanaşımı süresinin karar tarihi olan 11.06.2015 gününden inceleme tarihine kadar geçmiş bulunması,