Yargıtay 13. Ceza Dairesi E.2019/8584 K.2020/671

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Sanığın yüzüne karşı verilen kararda, 7 günlük temyiz süresinin tebliğ den itibaren başlayacağı şeklinde yanlış anlamaya neden olacak ifadelere yer verilmek suretiyle sanığın yanıltıldığının anlaşılması karşısında, Ceza Genel Kurulu'nun 23.12.2008 gün ve 2008/6-258-240 sayılı kararı uyarınca temyiz talebinin süresinde olduğu kabul edilerek yapılan incelemede,

Gerekçeli karar başlığına suç tarihinin 26.12.2014 yerine 29.12.2014 olarak yanlış yazılması, yerinde düzeltilmesi olanaklı yazım hatası kabul edilmiş,

Suç tarihine göre TCK’nın 142/1-e. maddesinin alt sınırın 3 yıl hapis cezası olduğu halde 2 yıl hapis cezasından başlamak üzere uygulama yapılması aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Hükümde TCK'nın 53. maddesine yer verilmemiş ise de; Anayasa Mahkemesi'nin 08.10.2015 günlü, 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı, 24.11.2015 gün ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayınlanan kısmi iptal kararı gözetilmek suretiyle TCK'nın 53. maddesinin, infaz aşamasında uygulanması mümkün görülmüştür.