Yargıtay 13. Ceza Dairesi E.2019/9499 K.2020/411

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Yoklukta verilen hükme ilişkin gerekçeli kararının tebliğinin usulsüz olduğu savunularak temyiz talebi ile birlikte talep edilen eski hale getirme hususunda karar verme yetkisinin CMK nun 42/1. maddesine göre hükmü temyizen incelemekle görevli Yargıtay'a ait olduğu gözetilmeksizin, mahkemenin temyiz isteminin reddine dair 24/03/2015 günlü ek kararın hukuki değerden yoksun olduğu kabul edilerek yapılan incelemede;

Gerekçeli kararın sanığın savunmada bildirdiği adresi olan " ... Mah. Topraklı Sk. No:...İç Kapı No:... Yıldırım/ ... " adresine tebligata çıkarıldığı ve adresteki aynı çatı altında ikamet ettiğini beyan eden annesine 09/01/2015 tarihinde tebliğ edildiği, yapılan tebliğatın geçerli olduğu, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi yollaması ile 1412 sayılı CMUK'nun 310/1 maddesinde öngörülen bir haftalık süre geçtikten sonra 30/03/2015 tarihinde kararı temyiz ettiği anlaşıldığından, tebliğnameye uygun olarak sanığın temyiz isteminin REDDİNE, 09/01/2020 gününde oy birliğiyle karar verildi.