Yargıtay 13. Ceza Dairesi E.2020/10563 K.2020/11582

Mala zarar verme suçundan sanık ...'in, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 151/2. maddesi delaletiyle 151/1, 62/1 ve 52/2. maddeleri gereğince 2.000,00 Türk lirası adli para cezası ile cezalandırılmasına dair Zara Asliye Ceza Mahkemesinin 25/11/2019 tarihli ve 2019/92 esas, 2019/195 sayılı kararına karşı, Adalet Bakanlığı'nın 31/08/2020 gün ve 94660652-105-58-4150-2020-Kyb sayılı yazısı ile Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'nın 16/09/2020 gün ve 2020/76585 sayılı ihbarnamesiyle Dairemize gönderildiği,

MEZKUR İHBARNAMEDE

24/10/2019 tarihinde yürürlüğe giren 7188 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun’un 26. maddesinde yer alan, "5271 sayılı Kanunun 253 üncü maddesinin birinci fıkrasının (b) bendinin mevcut (4), (5) ve (6) numaralı alt bentlerinden sonra gelmek üzere sırasıyla aşağıdaki alt bentler eklenmiş ve bent numaraları buna göre teselsül ettirilmiş, üçüncü fıkrasına “birlikte” ibaresinden sonra gelmek üzere “aynı mağdura karşı” ibaresi eklenmiş,

onikinci fıkrasında yer alan “en çok yirmi gün daha” ibaresi “her defasında yirmi günü geçmemek üzere en fazla iki kez” şeklinde değiştirilmiştir." şeklindeki düzenleme ile 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 253/3. maddesinin “Uzlaştırma kapsamına giren bir suçun, bu kapsama girmeyen bir başka suçla birlikte aynı mağdura karşı işlenmiş olması hâlinde de uzlaşma hükümleri uygulanmaz.” şeklinde değiştirilmiş olması ile 5271 sayılı Kanun’un 254/1. maddesinde yer alan "Kamu davası açıldıktan sonra kovuşturma konusu suçun uzlaşma kapsamında olduğunun anlaşılması halinde, kovuşturma dosyası,

uzlaştırma işlemlerinin 253 üncü maddede belirtilen esas ve usûle göre yerine getirilmesi için uzlaştırma bürosuna gönderilir.” şeklindeki düzenleme birlikte nazara alındığında, sanığın mahkûmiyetine konu mala zarar verme suçunun mağdurunun ... olduğu, silahla kasten yaralama suçunun mağdurlarının ise ... ve ... olduğu somut olayda, anılan düzenleme uyarınca 5237 sayılı Kanun'un 151/1. maddesinde düzenlenen mağduru farklı mala zarar verme suçunun, uzlaştırma kapsamında kaldığı,

5271 sayılı Kanun’un 254/1. maddesi uyarınca uzlaştırma işleminin yapılması için dosyanın uzlaştırma bürosuna gönderilmesi ve sonucuna göre sanığın hukuki durumunun takdir ve tayin edilmesi gerektiği gözetilmeksizin yazılı şekilde karar verilmesinde isabet görülmediğinden anılan kararın bozulması gerektiğinin ihbar olunduğu anlaşılmıştır.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ

“Yeni Türk Ceza Adalet Sistemi”nde, onarıcı adalet ulaşılması gereken önemli hedeflerden birisidir. Bu sebeple kabul edilen yeni müesseselerden en önemlisi uzlaş(tır)ma olup, 5271 sayılı CMK’nın 253 ve 254. maddelerinde düzenlenmiştir.

Başarılı bir uzlaştırma, ceza davasını önleme sonucuna ek olarak, cezanın infazı problemlerini, muhtemel hukuk davasını ve icra takibini önleyeceği gibi, yeni suçların işlenmesini de önler. Böylece toplumsal barışa çok yönlü bir katkıda bulunur.

../.

Bu düşüncelerden hareketle 7188 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanunun 26. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK’nın 253. maddesinin 3. fıkrasında, “Uzlaştırma kapsamına giren bir suçun, bu kapsama girmeyen bir başka suçla birlikte aynı mağdura karşı işlenmiş olması hâlinde de uzlaşma hükümleri uygulanmaz.” denilerek istisnada dahi istisna kabul edilmek suretiyle, uzlaştırmanın mümkün olduğu ölçüde geniş ve yaygın bir şekilde uygulanması hedeflenmiştir.

Maddenin âmir hükmü uyarınca, sanık ... hakkında katılan sanıklar ... ve ...’e yönelik TCK’nın 86/2 ve 86/3-e maddesi kapsamındaki yaralama suçu uzlaştırma kapsamında değil ise de, CMK'nın 253/3. maddesi gereğince mağdurların farklı olmasının uzlaştırmayı mümkün hale getirdiği nazara alındığında, TCK’nın 151/1 maddesi kapsamındaki mala zarar verme suçundan da katılan ...’a yönelik uzlaştırma prosedürünün işletilmemesi hukuken doğru değildir.

Yine katılan ...’a karşı mala zarar verme suçunun 6763 sayılı Kanun ile değişik CMK’nın253/3. fıkrası "etkin pişmanlık hükümlerine yer verilen suçlar" ibaresinin kaldırılması sonucunda uzlaştırma kapsamına alındığında kuşku bulunmamaktadır.

Hükümden sonra 02/12/2016 tarihinde 29906 sayılı Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren, 6763 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanunun 34. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK'nın 253. maddesinin 3. fıkrası değişikliği ile 24.10.2019 tarihinde 30928 sayılı Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren,

7188 sayılı Ceza Muhakemeleri Kanunu ile bazı kanunlarda değişiklik yapılmasına dair Kanunun 26. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK'nun 253. maddesinin 3. fıkrası son cümleye eklenen "aynı mağdura karşı" ibaresinin eklenmesi birlikte değerlendirilerek 5237 sayılı TCK'nın 151/1 maddesinde tanımı yapılan mala zarar verme suçunun uzlaşma kapsamına alındığının anlaşılması karşısında.

TCK'nın 7/2. maddesi uyarınca; ''suçun işlendiği zaman yürürlükte bulunan kanun ile sonradan yürürlüğe giren kanunların hükümleri farklı ise, failin lehine olan kanun uygulanır ve infaz olunur.'' hükmü de gözetilerek 6763 sayılı Kanunun 35. maddesi ile değişik CMK'nın 254. maddesi uyarınca aynı Kanunun 253. maddesinde belirtilen esas ve usûle göre sanığın farklı katılan ...’a yönelik işlediği mala zarar verme suçundan uzlaştırma işlemleri yerine getirildikten sonra sonucuna göre sanığın hukuki durumunun yeniden belirlenmesi gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması nedenleriyle kanun yararına bozma istemine dayanan Yargıtay