Yargıtay 13. Ceza Dairesi E.2020/1256 K.2020/6591

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-Bozma öncesi hükümde sanığın 1 yıl 5 ay 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verildiği ve aleyhe temyiz de bulunmadığı anlaşılmakla, bozma sonrası kurulan hükümde sanığın 2 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilerek CMUK'un 326/son maddesinde belirtilen kazanılmış hakkın gözetilmemesi,

2-Dairemizin 16.04.2019 tarih, 2013/13786 E, 2019/6548 K. sayılı bozma ilamında da belirtildiği halde sanık hakkında tekerrüre esas alınan ilamın dosyann diğer sanığı Yavuz Arda'ya ait olması sebebiyle bu ilamın tekerrüre esas alınamayacağının gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazı bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle isteme uygun olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasa'nın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK’un 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, hüküm fıkrasındaki TCK.nın 58.maddesinin uygulanmasına ilişkin bölümün “Sanığın Konya 2. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 2009/949- 2009/1002 E-K sayılı 1 yıl 8 ay hapis cezasına ilişkin hükmü ile mükerrir olduğu anlaşıldığından TCK'nın 58. maddesi uyarınca cezasının mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine,