Yargıtay 13. Ceza Dairesi E.2020/159 K.2020/3684

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun sanıklar tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Bozmadan önce verilen ve sanıklar müdafi tarafından lehe temyiz edilen 22/10/2015 tarihli kararda; sanıklar hakkında verilen 5237 sayılı TCK’nın 142/1-a, 143, 43 maddeleri uyarınca hırsızlık suçundan 7 yıl 16 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ilişkin hükümlerin, 1412 sayılı CMUK'un 326/son maddesi uyarınca sanıklar lehine kazanılmış hak teşkil ettiği ve bozma sonrası verilen kararda belirlenen bu cezadan fazla cezaya hükmedilemeyeceği gözetilmeden, bozma sonrası yapılan yargılama sonucu sanığın aynı Kanun’un 142/2-h, 143, 43. maddeleri uyarınca hırsızlık suçundan neticeten 10 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmesi suretiyle fazla ceza tayini,

Bozmayı gerektirmiş, sanıklar müdafiinin ve katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin açıklanan nedenle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasa'nın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK’un 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak,