Yargıtay 13. Ceza Dairesi E.2020/1608 K.2020/6660

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Yargıtay Ceza Genel Kurulu’nun 18.12.2012 tarih ve 2012/1411-1852 E.-K. sayılı içtihadına göre; müştekinin sabit bir noktaya bağlı olmaksızın direksiyon kilidi ile kilitleyerek kaldırım üzerine park ettiği motosikletin düz kontak yapılarak çalınması şeklinde gerçekleşen eylemin, 5237 sayılı TCK'nın 142/1-e maddesinde yazılı suça uyduğu yönündeki mahkeme kabulü yerinde olduğundan, eylemin aynı Kanun’un 142/2-h maddesine uyduğu yönündeki tebliğnamede yer alan eleştirel görüşe iştirak edilmemiştir.

Sanığın, tekerrüre esas alınan ilamında hükümlülüğünün birden fazla suçtan verilen cezalardan oluşması karşısında, en ağır cezayı içeren hükümlülüğünün tekerrüre esas alınması gerektiği gözetilmemiş ise de, 5275 sayılı Kanun’un 108/2. maddesinde yer alan “tekerrür nedeniyle koşullu salıverme süresine eklenecek miktar, tekerrüre esas alınacak cezanın en ağırından fazla olamaz” hükmü uyarınca tekerrüre esas alınacak miktarın infaz aşamasında belirlenebilecek olması nedeniyle, belirtilen bu husus bozma nedeni yapılmamıştır.