Yargıtay 13. Ceza Dairesi E.2020/1999 K.2020/5462

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü: Sanık hakkında 31.07.2013 tarihinde işlediği iddia edilen kişi hürriyetinden yoksun kılma, tehdit ve konut dokunulmazlığını ihlal suçlarından yapılan soruşturma sırasında kollukta müşteki ve sanığa usulüne uygun olmayan uzlaşma teklifinde bulunulmuş ve sanığın uzlaşma teklifini kabulüne rağmen müşteki uzlaşma teklifini kabul etmemiş ise de;

5271 sayılı CMK’nın 253/3. maddesi uyarınca yapılan uzlaşma teklifinin hukuken geçersiz olduğu, ancak yapılan yargılama sonucunda kişi hürriyetinden yoksun kılma ve tehdit suçlarından 21/04/2015 tarihinde beraat kararı verildiği bu kararın da temyiz edilmediği,

gelinen aşamada konut dokunulmazlığını ihlal suçu bakımından, uzlaşmaya tabi olmayan suçla birlikte işlenme engelinin ortadan kalktığı, bir hakkın doğmadan önce kullanılması söz konusu olamayacağından önceden yapılan uzlaşma teklifinin yeniden uzlaştırma prosedürünün uygulanmasına engel teşkil etmeyeceği gibi,

sanığa yapılan uzlaşma teklifinde hangi suçtan uzlaşma teklifi yapıldığının belirtilmemiş olması karşısında 5237 sayılı TCK'nın 116/1-4 maddesinde tanımı yapılan konut dokunulmazlığını ihlal etme suçundan 5271 sayılı CMK’nun 254. maddesi uyarınca aynı Yasanın 253. maddesinde belirtilen esas ve usûle göre uzlaştırma işlemleri yerine getirildikten sonra sonucuna göre sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,