Yargıtay 13. Ceza Dairesi E.2020/3636 K.2020/7978

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin Anayasa Mahkemesi'nin 24/11/2015 tarihinde yürürlüğe giren 08/10/2015 gün ve 2014/140 esas, 2015/85 sayılı kararı da nazara alınarak bu maddede öngörülen hak yoksunluklarının uygulanmasının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-28.06.2014 tarih ve 29044 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanun'un 65. maddesiyle TCK.nun 152/2-a. maddesinde yapılan değişiklikle yazılı olan artırım oranının iki katından bir katına indirilmesi karşısında söz konusu kanun değişikliklerine göre sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

2-Sanığın eylemini aynı konutta beraber yaşamadığı kardeşine yönelik işlediğinin anlaşılması karşısında hakkında TCK’nın 167/2. maddesinin uygulanması gerektiğinin ve şikayet yokluğu nedeniyle düşme kararı verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,