KÜNYE
(Kapatılan)13. Ceza Dairesi 2020/3985 E., 2020/8039 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 28 Eylül 2020
- Mahkemesi
- Asliye Ceza Mahkemesi
- Suç
- Kamu malına zarar verme
- Hüküm
- Mahkumiyet
Karar Metni
284 kelime·1 dk okuma
Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:
1. Sanığın, soruşturma aşamasındaki "epilepsi hastası olduğuna ve tedavi gördüğüne", 05/11/2015 tarihli duruşmada "epilepsi hastası olduğuna ve günde 3.5 gram ilaç aldığına" ilişkin beyanlarda bulunmuş olmasına göre; bu husus araştırılarak, epilepsi hastası olduğunun anlaşılması halinde 5237 sayılı TCK’nin 32. maddesi uyarınca, suç tarihinde işlediği fiilin hukuki anlam ve sonuçlarını algılayıp algılamadığı, bu fiille ilgili olarak davranışlarını yönlendirme yeteneğinin azalıp azalmadığı ve azalmış ise bunun önemli derecede olup olmadığı hususlarında, Adli Tıp Kurumu veya tam teşekküllü Ruh ve Sinir Hastalıkları Hastanesi'nden rapor alınması gerekirken, eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması,
Kabule göre;
2.Hükmün gerekçesinde de “Bu nitelikli hâllerin kabulünde, mala zarar verme suçunun işleniş şeklinin ortaya çıkardığı tehlikeli durum gözönünde bulundurulmuştur.” denilerek yakma suretiyle işlenen mala zarar verme suçunun nitelikli hâli oluştuğunun kabul edilebilmesi için bu fiilin işlenmesi dolayısıyla kamu güvenliği bakımından somut bir tehlikenin ortaya çıkması gerekir. Diğer bir ifadeyle salt yakma fiilinin, TCK'nun 152/2-a maddesinde düzenlenen nitelikli hâl olarak kabulü mümkün değildir.
Somut olayda, sanığın Kaymakamlık binasının girişinde bulunan ve kapıya bırakılan yerel gazeteleri alıp çakmakla yaktığı ve yukarı doğru kaldırdığı bu sırada orada asılı bulunan Antalya Büyükşehir Belediyesine ait afişin yanması şeklindeki olayda kamu güvenliği açısından somut bir tehlikenin ortaya çıkmaması nedeniyle eylemin TCK’nın 152/1-a maddesi kapsamında kamu malına zarar verme suçunun oluştuğu hâlde, TCK'nın 152/2-a maddesinden mahkûmiyet kararı verilmesi,
Yargıtay 13. Ceza Dairesi, E. 2020/3985, K. 2020/8039, 28 Eylül 2020 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama