Yargıtay 13. Ceza Dairesi E.2020/4050 K.2020/8233

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü: Sanık olay günü müştekinin aracına ait sileceği kaldırdığını ancak sileceği kırmadığını, araç üzerindeki çizikleri kendisinin yapmadığını beyan etmiş ise de; oluş, dosya içeriği ve olay yerine ilişkin kamera görüntüleri ile kolluk görevlileri tarafından tutulan 01.11.2014 tarihli tutanak içeriği bir bütün olarak değerlendirildiğinde; sanığın üzerine atılı suçun sabit olması karşısında; yapılan incelemede;

Hükümden sonra 02/12/2016 tarihinde 29906 sayılı Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanunun 34. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK'nın 253. maddesinin 1. fıkrasının (a) bendi ile aynı maddenin 3.fıkrasında uzlaştırmaya engel olan etkin pişmanlık hükmünün kaldırılmış olması nedeniyle 5237 sayılı TCK'nın 151/1 maddesinde tanımı yapılan mala zarar verme suçunu suçunun da uzlaşma kapsamına alındığının anlaşılması karşısında.

5237 sayılı TCK'nın 7/2. maddesi uyarınca; ''Suçun işlendiği zaman yürürlükte bulunan kanun ile sonradan yürürlüğe giren kanunların hükümleri farklı ise, failin lehine olan kanun uygulanır ve infaz olunur.'' hükmü de gözetilerek 6763 sayılı Kanunun 35. maddesi ile değişik CMK'nın 254. maddesi uyarınca aynı Kanunun 253. maddesinde belirtilen esas ve usûle göre uzlaştırma işlemleri yerine getirildikten sonra sonucuna göre sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,