Yargıtay 13. Ceza Dairesi E.2020/4537 K.2020/9323

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun suça sürüklenen çocuk tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Cd izleme ve cd çözüm tutanağının içeriğinden suça konu hırsızlık eyleminin 04:22-04:27 saatleri arasında gerçekleştiği anlaşılıyor ise de aynı tutanakta güvenlik kamera saatinin güncel saate göre yarım saat geri olduğunun belirtilmiş olması nazara alındığında dava konusu hırsızlığa teşebbüs eyleminin 05:02-05:07 saatleri arasında işlendiği ve suç tarihinde gecenin saat 04:33'de sona erdiğinin anlaşılması karşısında; eylemin gündüz vakti işlendiği gözetilmeden, suça sürüklenen çocuk hakkında 143. madde uygulanmak suretiyle fazla ceza tayin edilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz istemi bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK’un 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, hırsızlık suçuna ilişkin hüküm fıkrasından 5237 sayılı TCK'nın 143. maddesinin uygulanmasına ilişkin bölümün ve 35. maddenin uygulanmasına ilişkin kısımdan "7 ay" ibaresinin çıkartılarak yerine "6 ay" ibaresinin eklenmesi,