Yargıtay 13. Ceza Dairesi E.2020/4973 K.2020/8500

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Adana 1. Çocuk Mahkemesinin 09.07.2015 tarih ve 2015/229 Esas, 2015/496 sayılı kararı ile suça sürüklenen çocuk ... hakkında hırsızlık suçundan mahkumiyet kararı verildiği, anılan kararın suça sürüklenen çocuk müdafiince temyiz edildiği,

Dairemizin 09.09.2019 tarih ve 2019/2911 Esas, 2019/12030 sayılı kararı ile suça sürüklenen çocuk ... hakkında kurulan hükmün vasıf yönünden bozulduğu ve eylemin TCK’nın 142/2. maddesi (h) fıkrasında belirtilen tipikliğe uyduğunun belirtildiği ve bu yönüyle yerel mahkemenin kararının bozulduğu, bozma sonrası yerel mahkemece önceki verilen kararın genişletilerek yeni gerekçelerle yeni bir karar verildiği, bu kararın direnme değil yeni bir karar olarak değerlendirilerek yapılan incelemede;

Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 21.05.2020 tarih ve 2019/13-632 Esas sayılı ilamı ile motosikletin direksiyon kilidinin kırılarak çalınması eyleminin TCK’nın 142/1-e maddesinde düzenlenen suçu oluşturduğunun kabul edilmesi karşısında, mağdurun kaldırıma park ettiği direksiyon kilidiyle kilitli motorsikletin çalınması eyleminin 5237 sayılı TCK’nın 142/1-e bendindeki suçu oluşturduğu kabul edilmiştir.