Yargıtay 13. Ceza Dairesi E.2020/5589 K.2020/10922

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Suça sürüklenen çocuğun yokluğunda verilen kararın savunmasında bildirdiği adres dışında başka bir adrese tebliğe çıkarıldığı, tebliğ edilememesi üzerine aynı adrese Tebligat Kanununun 35. maddesi uyarınca tebliğe çıkarılarak kesinleştirildiğinin anlaşılması karşısında; suça sürüklenen çocuğun adresine yapılan tebligatın usulsüz olduğu, öğrenme üzerine yapılan temyiz talebinin süresinde olduğu belirlenerek yapılan incelemede;

Suça sürüklenen çocuğun eylemine uyan 765 sayılı TCK'nın 491/1-son, 522, 55/3,102/3, 104/2. maddelerinin ve hükümden sonra 01.06.2005 tarihinde yürürlüğe giren 5237 sayılı TCK'nın aynı suça uyan 142/1-b, 143, 31/3, 66/1-d, 66/2. maddelerinin ayrı ayrı ve bir bütün olarak uygulanması sonucu, anılan Yasanın 7/2, 5252 sayılı Yasanın 9/3. maddeleri ışığında, zamanaşımı bakımından 5237 sayılı TCK'nın daha lehe olduğu ve bu suç için öngörülen cezanın türü ve üst sınırına göre, aynı Yasanın 66/1-d ve 66/2. maddelerinde öngörülen 10 yılllık asli dava zamanaşımının, karar tarihi olan 17/10/2007 gününden inceleme tarihine kadar geçmiş bulunması,