Yargıtay 13. Ceza Dairesi E.2020/7433 K.2020/10828

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

I-Sanık ... hakkında ''mala zarar verme'' suçundan kurulan mahkumiyet hükmünün incelenmesi neticesinde;

Doğrudan hükmolunan adli para cezasının miktar ve türüne göre; 14/04/2011 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 31/03/2011 tarih ve 6217 sayılı Yasa'nın 26. maddesi ile 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun'a eklenen geçici 2. maddesi gereğince doğrudan hükmolunan 3.000 TL dahil adli para cezasına mahkumiyet hükümlerinin temyizi mümkün olmadığından, bu suç bakımından sanık müdafiinin temyiz isteminin tebliğnameye uygun olarak CMUK'nın 317. maddesi gereğince tebliğnameye uygun olarak REDDİNE,

II-Sanık ... hakkında ''hırsızlık'' ve ‘‘konut dokunulmazlığını ihlal’’; sanık ... hakkında ‘‘konut dokunulmazlığını ihlal’’ suçlarından kurulan mahkumiyet hükümlerinin incelenmesi neticesinde;

Sanık ... hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükümde neticeten 6 yıl 3 ay hapis cezası yerine yazılı şekilde 5 yıl 15 ay hapis cezasına hükmedilerek eksik ceza tayin edilmesi aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin Anayasa Mahkemesi'nin 08.10.2015 günlü, 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı, 24.11.2015 gün ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayınlanan kararı da nazara alınarak bu maddede öngörülen hak yoksunluklarının uygulanmasının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.