Yargıtay 13. Hukuk Dairesi E.2006/2798 K.2006/6367

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, davalı bankaya kredi kartı borcu nedeni ile, 4822 sayılı kanunun geçici 1.maddesi gereğince borcunun tesbiti için müraacatta bulunduğunu, çıkarılan ödeme planının kanuna uygun olmadığını ve fahiş olduğunu ileri sürerek, mahkemece borcunun yeniden tesbitine karar verilmesini istemiştir.

Davalı, davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, 12 ayda ödenmek üzere, kredi kartı borcunun 2.603,48 YTL. olduğunun tesbitine karar verilmiş; hüküm davalı tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2-Dava mahiyeti itibariyle tesbit davasıdır. Mahkemece davalının bankaya borçlu olduğu miktar olarak 2.603,48 YTL.na hükmedilmiştir. Hükmedilen miktar davacı müracaatı üzerine banka tarafından tesbit edilen ödeme planı ile bildirilen miktar olan 2.444,53 YTL.ndan fazladır. Bundan dolayı , ödeme planından daha az bir miktara karar verilmediğine göre, davacının kazandığı, haklı çıktığı bir miktar yoktur.

Aksine, hükmedilen miktar davalının kabul ettiği miktardan daha fazla bir miktardır. Öyle olunca, davacı iddiasında haklı çıkmadığından yapılan yargılama giderlerinin davacı üzerinde bırakılması ve davalı kendisini vekil ile temsil ettirdiğinden davalı lehine karar tarihinde yürürlükte olan 4.12.2004 tarihli Avukatlık Asgari Ücret tarifesine göre vekalet ücretine karar verilmesi gerekirken, mahkemece yazılı şekilde karar verilmesi usule ve yasaya aykırıdır.

Bozma nedenidir. Ne var ki, bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden kararın davalı yararına düzeltilerek onanması usulün 438/7 maddesi gereğidir.