KÜNYE
(Kapatılan) 13. Hukuk Dairesi 2006/335 E., 2006/4237 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 22 Mart 2006
- Mahkemesi
- Asliye Hukuk Mahkemesi
Karar Metni
276 kelime·1 dk okuma·1 bölüm
Taraflar arasındaki menfi tesbit davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.
KARAR
Davacı, aralarında düzenlenen 11.8.1998 tarihli gayrimenkul satış sözleşmesiyle davalıdan bir daire satın aldığını, peşinatını ödediğini ve sözleşmede kararlaştırılan taksitleri zamanında ödemesine rağmen kendisinden şerefiye bedeli ve maliyet artışı adı altında 4.481.387.452TL para istendiğini, bu isteğin yasal dayanağının bulunmadığını ileri sürerek davalıya borçlu olmadığının tespitine karar verilmesini istemiştir. Davalı, davanın reddini savunmuştur. Mahkemece, feragat nedeniyle davanın reddine, 537.766.494 TL vekalet ücretinin davacıdan tahsili ile davalıya verilmesine karar verilmiş; hüküm, davacı tarafından temyiz edilmiştir.
Davacı, aralarında düzenlenen taşınmaz satış vaadi sözleşmesi nedeniyle davalıdan daire satın aldığını, sözleşmeye göre ödemelerini zamanında yapmasına rağmen haksız olarak kendisinden para talep edildiğinden bahisle davalıya borçlu olmadığının tespitini istemiş, bilahare mahkemeye verdiği 24.9.2003 tarihli dilekçe ile de davadan feragat ettiğini beyan etmiş ve mahkemece de feragat nedeniyle davanın reddine, 537.766.494 TL nispi vekalet ücretinin davacıdan alınarak davalıya verilmesine karar verilmiştir.
Dava açıldıktan sonra yapılan yasal düzenleme gereği davacı davasından feragat ettiğinden vekalet ücretinden davacının sorumlu tutulması doğru değildir. Bu nedenle davalı yararına vekalet ücretine hükmedilmiş olması usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir. Ne var ki bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden kararın düzeltilerek onanması HUMK.’nun 438/7. maddesi gereğidir.
Yargıtay 13. Hukuk Dairesi, E. 2006/335, K. 2006/4237, 22 Mart 2006 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama