Yargıtay 13. Hukuk Dairesi E.2007/12395 K.2008/2093

Taraflar arasındaki ayıplı mal davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalılar avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, davalıların ithal edip sattıkları Ford Fiesta marka aracı 21.3.2006 tarihinde satın aldığını, aracın şanzımanında sorun olduğunu, 4 kez aynı arıza nedeniyle servise başvurduğu halde sorunun giderilemediğini ileri sürerek, aracın ayıpsız yenisi ile değiştirilmesine, olmadığı takdirde ödenen bedelin ödeme tarihinden itibaren faizi ile davalılardan tahsiline karar verilmesini istemiş, 28.5.2007 tarihli celsede talebini ödenen bedelin iadesi yönünde kullandığını bildirmiştir.

Davalılar, aracın ayıplı olmadığını savunarak davanın reddini dilemişlerdir.

Mahkemece, davanın kabulü ile 20.580,00 YTL’nin dava tarihinden itibaren işleyecek değişen oranda yasal faizi ile davalılardan tahsiline, ayıplı aracın davalı tarafa iadesine karar verilmiş; hüküm, davalılar tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davalıların aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2-Davacı, 21.3.2006 tarihinde satın alıp kullandığı araç için ödediği satış edelinin iadesini istemiştir. Dava tarihi itibariyle satıma konu aracın davacı elinde bulunduğu hususu ihtilafsızdır. Nitekim mahkemece hükümde aracın davalılara iadesine karar verilmiştir. Bu halde davacı, aracı iade etmeden ödediği satış bedeli için faiz isteyemez. Mahkemece davacının alacağına, davacı elinde bulunan satıma konu aracın davalılara iade tarihinden itibaren faiz yürütülmesine karar vermek gerekirken açıklanan hususun göz ardı edilerek yazılı şekilde davacı elinde bulunan araç için dava tarihinden itibaren faize hükmedilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozmayı gerektirir.

Ne var ki açıklanan yanlışlığın düzeltilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden hükmün düzeltilerek onanması HUMK’nun 438/7 maddesi hükmü gereğidir.