Yargıtay 13. Hukuk Dairesi E.2007/12783 K.2008/2461

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde taraflar avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, davalıya borç para verdiğini ancak ödenmediğini ileri sürerek, 14.000 DM.nin faizi ile ödetilmesini istemiştir.

Davalı, davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, davanın kabulüne 14.000 DM.nin dava tarihinden yasal faizi ile davalıdan tahsiline karar verilmiş,; hüküm, davacı ve davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Mahkemece hüküm sonucunun bildirildiği 31.5.2007 tarihli celsede zapta geçen kısa kararda, davanın reddine şeklinde karar verildiği halde, gerekçeli kararda davanın kabulüne şeklinde karar verilmiştir.

HUMK’nun 381, 388 ve 389. maddeleri hükmü ve 10.4.1992 tarih 7/4 sayılı Yargıtay İ.B.K. kararı gereği gerekçeli kararın tefhim edilen kısa karara uygun olması gerekir. Gerekçeli kararın kısa karara aykırı olması yalnız başına bir bozma sebebidir. Bu nedenle hükmün bozulması gerekir.

2-Bozma nedenine göre tarafların diğer temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine gerek görülmemiştir.