Yargıtay 13. Hukuk Dairesi E.2007/3172 K.2007/7540

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı avukatı tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, 1989 yılında ...’dan zorunlu olarak ... ettiklerini 1990 yılında Devlet Bakanlığının başlattığı bir proje sonucu İzmir’de kendilerine göçmen evleri yapılacağının taahhüt edildiğini, bu konuda duyurular yapıldığını, 1991 yılında duyuruda gösterilen banka hesabına 2.500.000 er TL. yatırıp, davalıya başvurduklarını, konutlarının teslim edilmediğini, ödediği paranın büyük değer kayıplarına uğradığını, o tarihte bu paralara arsa alabileceklerini veya repoda değerlendirilip büyük gelir elde edebileceklerini ileri sürerek 2.500.000 TL. ile 1991 yılında alınabilecek arsanın dava tarihinde ulaşabileceği değerinin hesaplanması,

dava dışı bir kısım göçmenlere taahhüt edilip teslim edilen daire değerlerinin tesbiti kira zararlarının tesbiti de yapılmak suretiyle B.K. 105. maddesi anlamında munzam zararlarının ayrıca müsbet ve menfi zararlarının tesbiti yapılarak şimdilik 1.100.000.000 TL. nin tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davalı, imkanları dahilinde bir kısım konutlar yapıp göçmen vatandaşlara dağıtımının yapıldığını, 1992 yılında konut yapımının durdurulduğunu, 13.5.1992 tarihinde yapılan duyurularla hak sahibi olamayan şahısların yatırdıkları paralarını almalarının istendiğini davacıların ilerde hak sahibi olma düşüncesiyle ödedikleri paralarını almadıklarını bunda kusurun kendilerinde olmadığını her bir başvuru sahibine konut tahsis edileceği konusunda taahhütte bulunmadıklarını savunarak davanın reddini dilemiştir. Mahkemece, Toki’nin 12.6.2006 tarihli yazısında bankaya yatırılan paranın davalıya iade edildiğini belirterek davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacı tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı ...’dan 1989 yılında göçmen olarak geldiklerini, davalının 1990 yılında başlattığı proje kapsamında kendilerine konut yapmayı taahhüt ettiğini, bu taahhüt nedeniyle davalı hesabına 2.500.000 TL. para yatırdığını, konutlarının teslim edilmediğini ileri sürerek talepte bulunmuş, davalı ise bu konuda broşür yayımlandığını kabul etmekle birlikte her başvuru sahibine konut vermeyi taahhüt etmediklerini sınırlı sayıda konut üretildiğini, broşür ve yönergede gösterilen şartlar dahilinde puantaj usulüne ve öncelik sırasına göre konut dağıtımının gerçekleştirildiğini,

13.5.1992 tarihinde çıkarılan genelge ile de hak sahibi olamayanlara yatırdıkları, paralarını almaları için duyuruda bulunduklarını savunarak davanın reddini dilemiştir.

Dosyadaki delillerden davacının 15.10.1991 tarihinde davalının duyurusu üzerine konut sahibi olmak amacıyla davalı hesabına 2.500.000 TL para yatırdığı, davalının çıkardığı yönerge ve broşürde gösterilen konut dağıtımına ilişkin tahsisi sıra ve puanlarının yetersiz kalması ve böylece sıraların gelmiş olmaması nedeniylekendilerine konut tahsis edilemediği, bu icap ve kabule göre de taraflar arasındaki uyuşmazlığın taşınmaz satışından kaynaklandığı anlaşılmaktadır.

Mahkemece TOKİ’nin 12.6.2006 tarihli paranın bankaca iade edildiği yazısına dayanarak, davanın konusuz kaldığından reddine karar verilmiş ise de, Paranın iade edeldiğinin ispat yükü davalıdadır.

Davacı ısrarla parayı almadığını ileri sürdüğüne göre, iadenin yapıldığını davalının yasal delillerle ispatlaması gerekir, TOKİ’nin yazısında paranın iade edildiğinin belirtilmesine rağmen ödemenin yapıldığına dair bir belge ibraz edilmediği gibi bankaya yazılan yazıya 6.11.2006 tarihinde verilen cevapta “...1993 yılındaki belgelerin zamanaşımına uğradığından istenilen ödeme makbuzunun bulunmasının mümkün olmadığı” belirtildiğine göre davalının iadeyi yaptığını kabul etmek mümkün değildir.

Mahkemece bu konuda davalının yasal delilleri toplanarak, davalının iadeyi ispatlaması halinde davanın reddine, ispatlayamaması halinde ise 5543 sayılı kanunun 1. maddesinin 1. fıkrasının Anayasaya aykırı olduğu gerekçesi ile iptali için dava açıldığı ve Anayasa Mahkemesince de yürütmenin durdurulmasına karar verildiği anlaşıldığından, mahkemece bu davanın bekletici mesele yapılarak hasıl olacak sonuca göre hüküm tesisi gerekirken yazılı şekilde karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozmayı gerektirir.