Yargıtay 13. Hukuk Dairesi E.2007/3358 K.2007/6409

Taraflar arasındaki ayıplı mal davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne kısmen reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde taraflar avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, 1.7.2005 tarihinde davalıdan satın aldığı aracın motoru ve turbo sisteminin, 27.3.2006 gününde, araç seyir halindeyken, kapsamlı onarım ve parça değişimi gerektirecek şekilde arızalandığını, arızanın araçtaki gizli ayıptan kaynaklandığını bildirerek, araç bedeli ve araç mahrumiyeti tazminatının davalıdan tahsilini istemiştir.

Davalı, davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, davanın kısmen kabulü ile araç bedeli olan 66.897.72 YTL'nın davalıdan tahsiline, fazlaya ilişkin talep ve araç mahrumiyeti tazminatı talebinin reddine karar verilmiş; hüküm taraflarca temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davalının tüm, davacının sair temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2-Dava tarihinde ve halen aracın arızalanması üzerine bırakıldığı yetkili servisde bulunduğu ve sonraki tarihlerde de davacı tarafından alınıp kullanılamadığı dosya kapsamı ile sabittir. Davacı, bu dava ile faiz de talep etmişse de, davalıyı, dava tarihinden önce BK 101. madde hükümlerine uygun olarak temerrüde düşürdüğünü iddia ve ispat etmediğinden, bu dava ile ancak, dava tarihinden itibaren faiz talep edebilir. Mahkemece, hükmedilen araç bedeline dava tarihinden itibaren yasal faiz yürütülmesine karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırı olup, bozmayı gerektirir.

3-Karar tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücreti Tarifesine göre, davacı lehine, hükmolunan bedel dikkate alınarak, 6.152.00 YTL avukatlık ücretine hükmolunması gerekirken, mahkemece yazılı olduğu şekilde daha düşük ücreti vekalete karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup, bozmayı gerektirir.

Ne var ki, (2) ve (3) nolu bentlerde belirtilen yanlışlıkların düzeltilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğnden, HUMK 438/7 maddesi gereğince kararın, düzeltilerek onanmasına karar verilmesi gerekir.